بارگیری...
خواص و مضرات زردچوبه

خواص و مضرات زردچوبه

 اسم من زردچوبه است. به من عروق الصباغین _ عروق الصفر _ ریشه زعفران _ زعفران هندی هم می گویند. زادگاه اولیه من هند است، ولی در چین و بعضی از کشورهای دیگر هم می رویم. در ایران کشت من تحت مطالعه است.

در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، پس از کشف مواد رنگی منصوعی عده ای سودجو علیه من قیام کردند و نه تنها تمام خواص مرا منکر شدند، بلکه ماده ی رنگ کننده ی مرا بیماری زا و خطرناک معرفی کردند.

این تبلیغات سوء به سرعت در جهان انتشار یافت و کار به جایی رسید که عده ای خوردن مرا تحریم کردند، ولی چیزی نگذشت که دانشمندان علم شیمی و غذاشناسی به حمایت من برخاستند و به کمک علم، مواد عامله مرا پیدا کردند و ثابت نمودند که در من چندین اسانس و مواد سودمند جمع شده و آنچه را که داروسازان و پزشکان قدیم ایران و هند در وصف من گفته اند، صحت دارد و در مقابل ثابت شد که تعداد زیادی از محصولات رنگین مصنوعی که معاندان در مقابل من عَلَم کرده بودند مولد سرطان می باشد.

من عامل درمان کیسه صفرا و ناراحتی های کبدی هستم. محرک دستگاه گوارش بوده غذا را رنگین و معطر می نمایم. مضمضه ی جوشانده ی من جهت درد دندان مفید است.

من مقوی معده و بادشکن می باشم. من دارای نشاسته - یک روغن فرار که خاصیت تشعشع دارد، مواد رزینی و یک ماده رنگی و چند ترکیب دیگر هستم. ادرار را زیاد می کنم و اشتها آورد هستم. 

علاوه  بر رنگین کردن غذا در صنعت نیز برای رنگ کردن نخ و پشم به کار می روم. یک نوعِ من که در مالزی و هند و چین به عمل می آید، برای دفع کیسه صفرا و سنگ های صفراوی داروی ارزنده ای است. من شفاف کننده ی چشم و درمان استسقاء و یرقان می باشم. مضمضه ی محلول من مسکن درد دندان و بازکننده ی پیله و ورم لثه می باشد.

مالیدن گِل من کک و مک را بر طرف می کند و لکه های پوستی را از بین می برد. زیاده روی در خوردن من برای قلب خوب نیست گر چه در ریشه من ترکیباتی شبیه سنبل الطیب وجود دارد اما مقدار خوراک من تا ده گرم در روز می باشد. 

ممنون از اینکه وقت گذاشتید و خواص من را خواندید. این بود بیوگرافی مختصری از من.

نظرات کاربران

نظر بدهید